21-diner heer Van der Heijden

Op 18 maart jongstleden toog het (bijna) voltallig dispuut naar Veldhoven, alwaar zij die avond het licht uit de ogen zou pilsen. Aan het begin van de middag was het echter nog niet duidelijk dat het voor met name de heer Roijmans een bijzonder groot feest zou worden.

Daar de vader dez huizes vorig jaar al geleerd had van zijn naamgenoot, besloot hij dat het dispuut die avond zou verblijven in een hotel ver weg van de bewoonde wereld. De dispuutsleden deponeerden aldus hun bagage in Conference Centre Koningshof alvorens zij afreisden naar Kasteel Van der Heijden.

In Kasteel Van der Heijden werd het 21-diner van de e.t. Vaermeester gevierd. Hoewel de rikketik van laatstgenoemde de week daarvoor roet in het eten leek te gooien, toonde Mr. Spaghetti zich mans genoeg. Het was namelijk zo dat Van der Heijden de week voorafgaand aan zijn ontzettende diner, net als de heer Koppel, dolgraag de binnenmuren van het TweeSteden Ziekenhuis wilde aanschouwen. Of het nou de opwindende zusters of de apathische patiënten waren; het lukte hem. Gelukkig bewees de heer Braadbaart het meest zorgzame lid te zijn om Van der Heijden daarheen te manouevreren. Een tweetal dagen later werd de hoofdpersoon van dit epistel gelukkig ontslagen en, met in zijn linkerhand een grote knuffelbeer (nee, niet jij Jeroen) en in zijn rechterhand een minionheliumballon (nee, niet jij Dennis), verliet hij het ziekenhuis.

De goede zorgen van de heer Braadbaart waren de gastheer en -dame dan ook niet niet ontgaan. Met luid gejuich werd de Gelaghmeester onthaald en met een groot glas champagne werd de avond afgetrapt. Rob en Linda bleken niet enkel gigantische wijnkenners en -schenkers, ook qua culinaria werd het dispuut bijzonder goed verwend. Het eten was zeer, maar dan ook zeer goed en de persoonlijke verhalen waren zelfs beter. Rob toverde verhalen uit de oude doos en hij vertelde over de mooie jeugd van ‘kleine Luc’. Hierna was het de taak aan de h.t. Vaermeester om zijn voorganger anaal te vernederen met flink wat veren. Met een voorbereid woordje kreeg de Vaermeester de lachers op zijn hand. Ook de kortdurige ziekenhuisopname had uiteraard een plaats binnen dit verhaal. Met de nauwkeurig uitgekozen persoonlijke gift (een gepersonaliseerde whiskykaraf voorzien van het dispuutswapen) werd het hoofdgerecht afgesloten. Opmerking verdient dat de heer Helmons zich weer legendarisch onsterfelijk maakte met zijn geveinsde kennis van wijn. Dat de wijn zowel bloemig, soepel, fruitig, kruidig als rond was, leek de gastheer niet veel uit te maken. De heren Van Dijk en Van Campenhout lachten zich echter een spreekwoordelijk dispuutspetje. Toen het zoveelste glas wijn achterover geslagen was, werd het toch echt tijd om ‘hét uitgaangsgebied van Veldhoven’ op te zoeken. Toen bleek dat Rob genoeg taxi’s voor de leden had geregeld, kon de avond eigenlijk al niet meer stuk.

Aangekomen in de grootste ballentent van Veldhoven en omstreken, bleek dat het niet lang duurde voor de moeder van Luc haar opwachting maakte. Deze gezellige blonde Brabantse stal bij binnenkomst de harten van de leden. Met gigantisch veel enthousiasme maakte zij haar entree bij toko Saint Tropez. Toen de Vaermeester haar een glas bier in de hand duwde en de heer Roijmans onderwijl aanving met zijn MILF-queeste was het feest pas écht ‘aan’. Aangestaard door mannen die aan hun derde leg bezig waren, vrouwen die een nieuwe rijke tatta aan de haak wilden slaan en een willekeurig andere aanwezige, dansten de leden stuk voor stuk met ‘ons mam’. Wat niet iedereen in de gaten leek te hebben, was dat de heer Roijmans met heel andere zaken bezig was. Stuk voor stuk joeg deze knaap op ‘belegen hertjes’ die bij het horen van zijn leeftijd stijl achterover vielen. Toen bleek dat deze manier van bewusteloze vrouwen ‘regelen’ succesvol was, waagde de heer Bruijn zich aan op een uitgezakte ree.  Aan de ‘wijze mannentafel’ werd onderwijl druk gemext en via de plaatselijke DJ regelde de heer Van Campenhout uiteindelijk dat de heer Van der Heijden een mooi woordje kon doen. ‘Lieve mensen van Veldhoven…’ is bij dezen een quote voor onze almanak. Nadat het dispuut haar prachtige lied zong, was het tijd om te gaan. Zoals het een echte moeder betaamd, kregen de leden stuk voor stuk een persoonlijke levensles en een knuffel van ‘ons mam’. De heer Koppel zou het later toch echt wel allemaal gaan maken, de heer Roijmans zou een echte MILF aan de haak slaan, de heer Van Campenhout was een ‘lekkere lange Groninger die het allemaal voor elkaar had’, de heer Tan ‘gaf kleur aan het dispuut’ (triggered), de heer Raat was ‘maar een vreemd menneke’ en de heer Braadbaart bleef ‘haar lieve engeltje’. Wat deze aimabele dame voor de overige leden in petto had, is ondergetekende reeds vergeten, maar het zal ongetwijfeld positief zijn.

Met de taxi werd de terugrit naar het hotel ingezet, alwaar een grote homo-erotische party plaatsvond op een niet nader te noemen kamer. De ‘wijze kamer’ met daarin de meest wijze leden (u weet wel wie) bleek als eerste stil, de klooienkamer werd voorzien van niet nader te noemen lichaamssappen en de twattenkamer was logischerwijs twatterig. Enfin, een avond om nooit te vergeten, zolang dat door de alcohol die avond al niet gebeurd was.

Dat de dag erna een groep lijkbleke jongens, rechtstreeks weggelopen van de set van The Walking Dead, aan de ontbijttafel zat, was dan ook niet vreemd te noemen.

Het dispuut kijkt terug op een fantastische avond. In het bijzonder worden de gastheer en -dame bedankt voor de heerlijke maaltijd en de gastvrijheid en wordt ‘ons mam’ bedankt voor ontzettende Brabantse gezelligheid.

Bekijk de foto’s hier.