Dispensatiedag II

Dinsdag 4 oktober vertrok het dispuut met het volledig aantal genodigden richting Oisterwijk. Op deze tweede dispensatiedag stond een zogenoemde escaperoom centraal. De escaperoom bleek gesitueerd in de voormalige Koninlijke Lederfabriek. Hier, aan de Almystraat 14, gonsde het jarenlang van de bedrijvigheid. Ooit was dit de grootste leerlooierij van Europa. Geen wonder dat deze geschiedenis het uitgangspunt was van het thema van de escaperoom. Verwelkomd door een blonde jongedame die menig lid (het hart sneller) deed kloppen, werd het dispuut een verhaal verteld. Het bleek dat de directeur plotsklaps de fabriek had verlaten zonder te zeggen waarheen hij was vertrokken. Aan het dispuut en de genodigden de schone taak uit te zoeken waar hij gebleven was. Nadat het dispuut een filmpje getoond werd, waar menig amateur natuurdocumentairemaker jaloers op zou zijn, begon het spel pas echt.

In de directiekamer bleken voldoende clues, raadsels en opdrachten te liggen die het dispuut verder brachten. De volkomen paniek, frustratie en gebrek aan zekerheid deden een aantal leden echter verstijven. Zo onttrok de heer Koppel zich aan het gedruis door zich te kleden met alle losse voorwerpen in de ruimte. Volledig onherkenbaar liep hij op enig moment door de ruimte voorzien van een viertal brilen, een tweetal hoeden, drie jassen en 12 paar schoenen. Dat deze modediva meer gericht was op zijn uiterlijk dan op het spel, bleek later. Wat het dispuut niet wist, was dat de eerder genoemde blonde jongedame met het spel kon meekijken via camerabeelden en een ‘confrontatiespiegel’. In de periode van het aankleden van de heer Koppel, bleek hij zesentwintigmaal in deze spiegel gekeken te hebben. Niet wetende dat hij hiermee de dame recht in de ogen aankeek. Toen dan ook op enig moment een paardengehinnik achter de spiegel op te merken viel, was het dispuut enig moment verdwaasd. Ondertussen gooiden de heer Maathuis en de heer Van Dinten hoge ogen met de vertaling van Italiaanse proza welke een nieuwe aanwijzing opleverde. Dat de opa van het dispuut niet exact wist hoe de moderne afstandsbedieningen voor het licht en de ventilator werkte, zorgde ook voor de nodige hilariteit, daar het meermalen voorkwam dat het dispuut in een donkere kamer te werk ging. De praktische benadering van ter beschikking gesteld gereedschap ging de heer Raat niet af. Het enkele feit dat hij het gereedschap diende om te draaien in zowel horizontale als verticale richting ging zijn econometrische goofyhoofd te boven. Gelukkig konden de opa (oud-hbo) en de Journaelscrive (thans hbo) deze opdracht op praktische en pragmatische wijze oplossen, waardoor het spel bijna ten einde kwam. Ondertussen tikte de klok steeds verder door en nam de te spelen tijd steeds verder af. Na een aantal tips en tricks van de blonde jongedame werd de cijfercode van de directeurskluis gevonden. In allerijl haastte het dispuut zich naar de kluis, waar zij de roestige sleutel van de uitgang vonden. Met trillende handjes opende de opa van het dispuut de deur, waarna wij vrij waren. Een ontzettend feestgedruis brak los. De blonde jongedame had dit nog nooit meegemaakt zei ze. Op dit moment deed ze uit de doeken dat ze daadwerkelijk geturfd had hoe vaak de heer Koppel zichzelf in de spiegel had bekeken terwijl hij zijn ‘aardbeienblonde’ lokken opzij schoof. Toen duidelijk werd dat het dispuut de escaperoom binnen 42 minuten (oprecht geen grap) had ‘geklaard’, braken de leden de tent af.

Teruggekomen in Tilburg stond goede drank te wachten. De leden en genodigden speelden de avond en nacht weg in het pokerspel. Inzet: een goede fles dispuutsdrank. Toen ook het pokerspel gespeeld was, werd de avond voortgezet in het centrum van het Tilburgse.

Het werd avond en het werd morgen; de tweede dispensatiedag.

 

escaperoom